|
"In 2001 heb ik door Azie gereisd. Mijn moeder is in Nederland actief binnen het Boeddhisme,de leer van de Vietnamese monnik Thich Nhat Hanh. Van mijn moeder kreeg ik het adres van de School of the Beloved. De School of the Beloved was net een paar maanden daarvoor geopend en men was nog heel erg zoekende om het onderwijs vorm te geven. Het enthousiasme van de kinderen, de leerkrachten en de boeddhistische nonnen sprak mij ontzettend aan. Ik ben dan ook een hele tijd gebleven. Vanaf 2001 ben ik ieder jaar in de gelegenheid geweest om een aantal weken de School of the Beloved te bezoeken. Ieder jaar waren er weer nieuwe uitdagingen die zich aandienden. Zo is er in de loop van de jaren onderwijsinhoudelijk veel veranderd, er zijn veel kinderen die een operatie hebben ondergaan, er zijn leergangen geíntroduceerd waarbij kinderen een vak werd geleerd, sport kreeg een steeds belangrijker plek enz. enz. In de loop van de jaren heb ik samen met de Rochelle Griffin en Jantien Lodder, het bestuur van de Stichting Vuurvlinder, me steeds bemoeit met fondsenwerving. Rochelle en Jantien hebben inmiddels een stapje teruggedaan en vanaf 2 juni 2010 hebben Leonie, Rozemarijn en ik officieel het stokje overgenomen." "Door de verhalen van Marthe ben ik enthousiast geworden over de school. In 2004 ben ik voor de eerste keer op bezoek geweest. En later, in 2009, nog eens. Natuurlijk zijn er oneindig veel goede doelen die steun verdienen. Wat mij juist aan The Beloved School aanspreekt is dat de komst van de school niet alleen voor de kinderen, maar indirect ook de voor rest van de familie en omgeving een vooruitgang is. Omdat de kinderen naar school kunnen, is het voor de ouders mogelijk om beiden een baan te hebben. Dit is broodnodig voor gezinnen in Vietnam om rond te kunnen komen.Kinderen met een beperking zitten niet langer opgesloten in hun huizen, maar tellen mee!" Toen Marthe voor het eerst bij The School of the Beloved was mailde ze gelijk dat ik 'de volgende keer ook mee moest!'. Zo gemaild, zo gedaan. In juli 2002 vertrokken we samen met Miep naar Vietnam om te kijken hoe het er op het schooltje voor stond. Met veel ingezameld geld konden we heel wat doen voor de kinderen. Ik vond het erg mooi om te zien dat àlle kinderen op een hele leuke manier met elkaar omgaan. Er wordt veel gespeeld met elkaar en alle kinderen zijn erg gemotiveerd om iets te leren. Het indrukwekkenste vind ik de kinderen die door de slechte (lichamelijke) omstandigheden niet in staat zijn om naar de school te komen. Gelukkig gaan de nonnen er eens per maand naar toe, om te laten zien dat er zeker aan ze gedacht wordt! |
|
